Çankırı’da Osmanlı döneminden günümüze ulaşan sadaka taşı geleneği, Çivitcioğlu Medresesi’nde yüzyıllardır sürdürülerek ihtiyaç sahiplerine destek olmaya devam ediyor.
İŞTE HABERİN DEVAMI>>>
17’nci yüzyıldan kalan medrese içerisinde yer alan sadaka taşı, “alan elin veren eli görmemesi” anlayışıyla hayırseverler ile ihtiyaç sahipleri arasında sessiz bir dayanışma köprüsü kuruyor. Günümüzde de vatandaşların bıraktığı yardımlar kayıt altına alınarak ihtiyaç sahiplerine ulaştırılıyor.
ÇİVİTÇİOĞLU MEDRESESİ’NDE ASIRLIK DAYANIŞMA GELENEĞİ
Çankırı kent merkezinde bulunan Çivitcioğlu Medresesi, 1454 yılında Çivitçizade Mehmet Efendi tarafından inşa edilerek eğitim ve kültür merkezi olarak kullanıldı. Tarihi yapı, günümüzde Çankırı Belediyesi tarafından sanat ve kültür merkezi olarak değerlendiriliyor.
Medrese içerisinde yer alan sadaka taşı ise yüzyıllardır varlığını koruyarak geleneğin devam etmesini sağlıyor. Osmanlı döneminde kurulan bu sistem, ihtiyaç sahiplerinin kimseye görünmeden yardım alabilmesini amaçlıyor.
SADAKA TAŞI NASIL İŞLİYOR?
Medresedeki sadaka taşı, yardımlaşmanın gizlilik esasına dayandığı bir sistem olarak öne çıkıyor. Hayırseverler tarafından bırakılan paralar, görevliler tarafından tutanakla kayıt altına alınıyor.
Günün sonunda toplanan yardımlar, kentte belirlenen ihtiyaç sahiplerine ulaştırılıyor. Sistem sayesinde hem yardımların şeffaf şekilde dağıtılması sağlanıyor hem de ihtiyaç sahiplerinin mahremiyeti korunuyor.
Medrese görevlisi Burak Karaboğa, sadaka taşının “alan elin veren eli görmemesi” ilkesine dayandığını belirterek ihtiyaç sahiplerinin yalnızca gereksinimi kadarını aldığını, kalan kısmın ise başka ihtiyaç sahipleri için bırakıldığını ifade ediyor.
VATANDAŞLAR GELENEĞİN DEVAMINDAN MEMNUN
Sadaka taşı geleneğinin günümüzde de sürdürülmesi vatandaşlar tarafından takdirle karşılanıyor. Medreseyi ziyaret edenler, bırakılan yardımların gerçekten ihtiyaç sahiplerine ulaştığını bildiklerini ve bu nedenle geleneğe destek vermeye devam ettiklerini belirtiyor.
Batıkan Yörükoğlu, Osmanlı’dan gelen bu kültürün yaşatılmasından memnuniyet duyduklarını ifade ederek yardımların doğru kişilere ulaştırıldığını bilmenin güven verdiğini söyledi.
KÜLTÜREL MİRAS DAYANIŞMAYLA YAŞATILIYOR
Çivitcioğlu Medresesinde sürdürülen uygulama, yalnızca bir yardım sistemi olmanın ötesinde kültürel bir miras olarak da değerlendiriliyor.
Medrese içerisinde verilen ebru, hat ve ney kurslarıyla birlikte yapı, hem kültürel hem de sosyal dayanışmanın merkezi haline gelmiş durumda olur.
Asırlardır devam eden sadaka taşı geleneği, modern şehir yaşamı içinde geçmişten gelen bir yardımlaşma kültürünü yaşatmayı sürdürüyor.
