Klasik koşullanma, ilk olarak Rus fizyolog Ivan Pavlov tarafından ortaya konulan bir öğrenme kuramıdır. Bu öğrenme biçiminde organizma, doğal olarak tepki verdiği bir uyarana eşlik eden başka bir uyaranı da zamanla aynı tepkiyle ilişkilendirir. Süreçte doğal (koşulsuz) uyaran, doğal tepkiyi ortaya çıkarırken; başlangıçta nötr olan uyaran, tekrarlar sonucunda koşullu uyaran haline gelir ve aynı tepkiyi üretmeye başlar.

PAVLOV’UN KÖPEK DENEYİ

Klasik koşullanmanın en bilinen örneği Pavlov’un köpekler üzerinde yaptığı deneydir.

  • Köpeğe yemek verildiğinde salya salgılaması doğal (koşulsuz) bir tepkidir.

  • Pavlov, yemek vermeden önce zil çalmıştır.

  • Zil sesi başlangıçta nötr bir uyarandır ve tek başına salya oluşturmaz.

  • Zil ve yemek birlikte tekrarlandığında köpek, yalnızca zil sesini duyduğunda da salya salgılamaya başlamıştır.

Bu durumda zil sesi koşullu uyaran, salya ise koşullu tepki haline gelmiştir.

GÜNLÜK HAYATTAN ÖRNEKLER

Klasik koşullanma günlük yaşamda da görülebilir:

Klasik koşullanma, uyarıcılar arasında kurulan bağ yoluyla gerçekleşen bir öğrenme türü olarak psikoloji literatüründe yer almaktadır.

Kaynak: Haber Merkezi