Rus basınına konuşan Ştulman, önümüzdeki dönemde Türkiye’nin hangi blokta yer alacağından ziyade, Batı ile Doğu arasında kurduğu dengeyi ne ölçüde sürdürebileceğinin belirleyici olacağını ifade etti.
TÜRKİYE’NİN DENGE STRATEJİSİ
Ştulman’a göre Ankara’nın dış politikası uzun süredir çok yönlü bir eksende ilerliyor. Türkiye’nin aynı anda farklı güç merkezleriyle ilişkilerini sürdürdüğüne dikkat çekilen değerlendirmede, NATO üyeliğinin devam ettiği, Rusya ile enerji iş birliklerinin derinleştiği ve Ukrayna ile savunma alanında temasların sürdüğü vurgulandı.
Bu yaklaşımın bir tercih değil, bilinçli bir strateji olduğu belirtilirken; Türkiye’nin doğrudan çatışmalardan kaçınarak diplomasi, ticaret ve karşılıklı bağımlılık üzerinden etkisini artırmayı hedeflediği ifade edildi.
TÜRKİYE-İSRAİL GERİLİMİ VE OLASI SENARYOLAR
Son dönemde Türkiye ile İsrail arasında yükselen söylem gerilimine de değinen Ştulman, doğrudan bir askeri çatışma ihtimalinin düşük olduğunu belirtti. Türkiye’nin NATO içindeki konumu ve aynı zamanda bağımsız bir bölgesel güç olma hedefinin, geniş çaplı bir savaşı riskli hale getirdiği değerlendirildi.
Türkiye’nin Avrupa, Karadeniz, Doğu Akdeniz ve Orta Doğu’nun kesişim noktasındaki konumu ise enerji ve lojistik açısından kritik bir avantaj olarak öne çıkarıldı. Bu nedenle Ankara’nın önceliğinin çatışma değil, bölgesel dengeleri yönetmek olduğu ifade edildi.
RUSYA-TÜRKİYE İLİŞKİLERİNDE STRATEJİK HESAP
Moskova açısından Türkiye’nin hem enerji projelerinde önemli bir ortak hem de Karadeniz’den Suriye’ye uzanan hatta etkili bir aktör olduğu vurgulandı. Ştulman, Rusya’nın Ankara ile ilişkileri belirli bir seviyede tutarak olası bir gerilimin Türkiye açısından maliyetli hale gelmesini hedeflediğini dile getirdi.
SURİYE EN KRİTİK GERİLİM HATTI
Gelecek dönemde en riskli alanın Suriye sahası olabileceğini belirten Ştulman, olası bölgesel krizlerin bu alana yansıyabileceğini ifade etti. Ancak bu tür senaryoların doğrudan NATO ile Rusya arasında geniş çaplı bir savaşa dönüşmesinin düşük ihtimal olduğu değerlendirildi.
Ştulman’a göre mevcut dengelerin korunmasında liderlerin siyasi yaklaşımı belirleyici olurken, Moskova açısından Erdoğan’ın daha hesaplı ve rasyonel çizgisi, Netanyahu’nun daha sert ve öngörülemez tutumuna kıyasla daha yönetilebilir bir tablo sunuyor.
