Çankaya Köşkü’nde gerçekleştirilen toplantıda konuşan Tekin, kamuoyunda sık sık gündeme gelen “Neden Finlandiya, Singapur veya Güney Kore modelleri uygulanmıyor?” eleştirilerine yanıt verdi. Bakan Tekin, “Biz hep kendimize özgü bir eğitim öğretim sistematiği inşa edebilecek birikimimiz olduğunu söyledik” ifadelerini kullandı.
Tekin’in açıklamalarında en dikkat çeken başlıklardan biri ise “vesayetçi yapılar” vurgusu oldu. Türkiye’de uzun yıllar eğitim politikalarının belirli ideolojik ve bürokratik kalıpların etkisi altında şekillendiğini savunan Bakan Tekin, son yıllarda bu yapıların etkisinin kırıldığını ve yeni dönemde “Türkiye modeli” olarak tanımlanan daha yerli bir sistemin inşa edilmeye çalışıldığını dile getirdi.
MEB'TEN YENİ YAKLAŞIM
Milli Eğitim Bakanlığı’nın son dönemde uygulamaya koyduğu “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” de bu yaklaşımın merkezinde yer alıyor. Bakanlık, yeni modelin yalnızca akademik başarıya değil; beceri geliştirme, değer aktarımı ve toplumsal aidiyet duygusuna da odaklandığını belirtiyor. Tekin daha önce yaptığı açıklamalarda müfredatın bilgi yükü nedeniyle ağırlaştığını, yeni sistemle birlikte içeriklerin sadeleştirildiğini ve öğrencilerin bilgiyi günlük hayatta kullanabilme kapasitesinin artırılmasının hedeflendiğini söylemişti.
"EĞİTİM SİSTEMLERİNİN KOPYALANMASI AŞAĞILIK KOMPLEKSİDİR"
Bakan Tekin, Finlandiya veya Güney Kore gibi ülkelerin kendi tarihsel, kültürel ve toplumsal ihtiyaçlarına göre eğitim modeli geliştirdiğini belirterek Türkiye’nin de aynı şekilde kendi medeniyet perspektifine dayalı bir sistem kurabileceğini savundu. Daha önce yaptığı açıklamalarda “Biz dünyaya farklı bir medeniyet perspektifi sunabiliriz” diyen Tekin, yabancı modellerin birebir alınmasını “aşağılık kompleksi” olarak değerlendirmişti.
Eğitim tartışmalarında Finlandiya modeli genellikle sınav baskısının düşük olması, öğrenci merkezli yaklaşım ve öğretmen niteliğiyle öne çıkarken; Güney Kore modeli ise disiplin, yoğun akademik rekabet ve yüksek başarı oranlarıyla dikkat çekiyor. Ancak uzmanlar, her ülkenin eğitim sisteminin kendi sosyolojik yapısı içinde şekillendiğini ve birebir transferlerin çoğu zaman beklenen sonucu vermediğini ifade ediyor.
