1939 Erzincan Depremi sonrasında devletin kriz yönetimine dair ayrıntılar, hakemli meslek dergisi PLANLAMA’da yayımlanan araştırmada ortaya kondu. Çalışmaya göre felaketin hemen ardından hem finansman hem de saha organizasyonu için kurumsal bir görev dağılımı yapıldı.
PARASAL DESTEK ZİRAAT BANKASI ÜZERİNDEN YAPILDI
Rapora göre depremle ilgili parasal ihtiyaçlar için Ziraat Bankası’ndan yararlanılması kararlaştırıldı. Arama kurtarma çalışmalarında ise Erzincan’daki askeri birlikler ile Tunceli ve Erzurum merkezli umumi müfettişliklerin askeri personeli görevlendirildi. Depremzedelerin beslenmesi ve barındırılması görevi Kızılay’a verildi. Kızılay, yardım organizasyonunu hızlandırmak amacıyla Trabzon, Samsun, Erzurum, Sivas ve Malatya’da depo merkezleri oluşturdu. Erzincan şehir merkezinde kurulan seyyar hastanenin kapasitesi kısa sürede 300 yatağa ulaştı.
HALLE HEYETLERİ KURULDU, FIRIN TAMİR EDİLDİ
Felaket sonrası şehirde halle heyetleri ve sokak temsilcileri oluşturularak afetzedelerin ihtiyaçlarının zamanında karşılanması hedeflendi. Açıkta kalan halkın aç kalmaması için dağıtım organizasyonu yapıldı. Temiz su ihtiyacını karşılamak için yıkılmayıp ayakta kalan çeşmelerin ıslah edilmesi ve çevresinin temizlenmesi için çalışma başlatıldı. Kaşık ve yemek tabağı gibi temel ihtiyaç malzemelerinin Erzurum’dan temin edilmesi kararlaştırıldı. Erzincan’da halka ait fırınlardan biri tamir edilerek 1 Ocak 1940 tarihinden itibaren yeniden faaliyete geçirilmesi için çalışma yapıldı.
150-200 BARAKA İHTİYACI VARDI VE ŞEHİRDE ÇİVİ USTASI BULUNMUYORDU
Sıhhat Vekili’nin Başvekalete bildirdiği yazıda, memurların ve askeri personel ailelerinin barınabilmesi için 150 ile 200 arasında barakaya ihtiyaç olduğu belirtildi. Enkazdan faydalanılarak ya da hükümetçe gönderilecek inşaat malzemeleriyle barakalar inşa edilmesi gerektiği ifade edildi. Depremzedelerden şehirden ayrılmayanların da barakalara yerleştirilerek çadırlardan kurtarılması planlandı. Kızılay’ın elinde hazır portatif baraka varsa ustalarıyla birlikte bölgeye gönderilmesi, yoksa çivi, kereste ve diğer inşaat malzemelerinin sevk edilmesi istendi.
Ancak resmi yazışmalara göre Erzincan’da çivi, inşaat malzemesi ve inşaat ustası bulunmamaktaydı. Bu durum, deprem sonrası yeniden barınma sürecinin ne kadar zor koşullar altında yürütüldüğünü ortaya koydu.
